خیالپرداز

نوشته‌های یه عالِمه

اکلیل و ستاره توی آسمون

جدی انجام روتین پوستی یکی از کارهای مورد علاقمه. صورتم رو می‌شورم و بعدش روی پوست تمیز و نم‌دار کرم می‌زنم. اصلا روحم زنده میشه. بعد فک کن کرمت یه بوی خیلی ملایمی هم داشته باشه. قشنگ چشمام رو می‌بندم و دلم می‌خواد که توی عطرش غرق بشم.
بعدش کرم دور چشم، نرم کننده‌ی لب، کرم واسه لک جوش‌هام و سرم برای خشک شدن جوش‌هایی که دیگه خیلی کم شده‌ن. لوسیون بدن رو هم که اصلا نگووو T_T
مراقبت از پوست و جسم واسم شبیه مدیتیشنه. و به ذهنم این پیغام رو می‌فرسته که من حواسم به خودم هست؛ یه جور پیغام برای حس ارزشمندی.