ماهایی که اینترنت قطع میشه، دوان دوان به سمت وبلاگ میایم واقعا جالبیم. میل به نوشتن، خوندن و عضو یه جامعه بودن واسمون خیلی مهمه و توی هر شرایطی یه راهی براش پیدا میکنیم. به نظرم ماها جزو اونایی هستیم که توی انتخاب طبیعی دووم میارن و حذف نمیشن :))
توی دستشویی بودم و غرق فکر (با تشکر از مخترع توالت فرنگی که باعث شده در راحتی فکر کنم، بدون اینکه زانوم به گا بره.) یهو یادم اومد که یه زمانی بوی لاک اذیتم میکرد، آخه من میگرن دارم. بعد چیکار میکردم؟ میرفتم توی بالکن لاک میزدم تا بوش توی اتاقم نپیچه! :))) واقعا دریای علاقهی زنها به زیبایی ساحل ندارد. جدی موجودات بامزهای هستیم.
زیبایی رو دوس داریم ولی شما قیافهی مردایی که باهاشون میریم توی رابطه رو ببین! به قول Marcello Hernandez حتی ممکنه یه قورباغه رو به عنوان دوسپسر انتخاب کنیم! :))) به خیال خودمون از شخصیت و رفتارش خوشمون اومده. تهش میبینیم توی انتخاب همون شخصیت و رفتار هم ریدیم!
باز خوبه توی آوا مووی اکانت ساختم! وگرنه توی این وضعیت که نمیشد به سینما دسترسی داشت.
کاش یه سایت ایرانی بدون فیلترینگم بود که آرشیو آهنگای خارجی رو داشت. واقعا بدون اسپاتیفای سخته :(
پ.ن: از اونجایی که منطقهی مایندست بنده روی اروپا ست شده، چند سال پیش گرفتم آرشیو موزیک و فیلم و سریالهام رو دیلیت کردم. با خودم گفتم «خب چه کاریه! به جای دانلود، استریم میکنم!!» گویی روز اولی بود که ج.ا رو میدیدم! حالا هر بار که اینترنت قطع میشه، من میمونم و حوضم!
توی لحظات آخری که به اینترنت وصل بودم یکی توییت زده بود «بچه شیعه مقاومت رو با بگایی اشتباه گرفته.» حقیقتا به قول کاربر مرتضی توی توییتر «بچه شیعه باخت نداره.» یعنی تو بکشی پایین و مستقیم برینی توی دهنش، باز یه راهی پیدا میکنه که این اتفاق رو حماسی جلوه بده و تهش خودش رو پیروز ماجرا ببینه! جدی ایدیولوژی مغز آدم رو از کار میندازه.
بچهها ما توی بلاگفا و بیان یه چیزی به اسم صفحات مستقل داشتیم. توی بلاگیکس هم میشه یه صفحه ایجاد کرد که توی منو بره؟
فعلا این خونه رو اجاره کردم تا اینترنت وصل شه و برگردم سر خونه زندگی خودم؛ تلگرام.
+ اگه جزو آدمایی هستی که مکالمهی آنلاینش رو با «سلام»، «سلام خوبی» و «وقت داری حرف بزنیم» خالی شروع میکنه، یه لطفی کن و اصلا بهم پیام نده. من علاقهای به گفتگوهای این مدلی ندارم.