خیالپرداز

نوشته‌های یه عالِمه

من بازم سوال دارم

بچه‌ها چه جوری میشه عکس‌ها رو اسلایدی پست کرد؟

واقعا چرا محیط بلاگیکس اینجوریه؟! همه چیزش مبهمه! یه tutorial هم نذاشتن که آدم بدونه باید چه خاکی سرش کنه!

هجدهم فروردین ۱۴۰۵

هفت ساله که تنها زندگی می‌کنم اما هنوزم پیش میاد که از خونه میام بیرون و تازه وسط خیابون یادم میاد که فکری برای ناهار و شام نکرده‌م و چیزی از فریزر بیرون نیاورده‌م! 🦧

می‌دونید اون خلبان امریکایی که توی ایران گیر افتاده بود و ارتش آمریکا اومد نجاتش، اولین پیامی که به تیم پشتیانی فرستاد چی بود؟! «God is good!» احتمالا منم اگه زندگیم واسه کشورم اینقدر اهمیت داشت که دویست نفر رو میاوردن توی خاک دشمن تا نجاتم بدن، به خدا و مهربونیش ایمان می‌آوردم!

مگه یه مغازه‌ی پنج متر در پنج متر چقدر پیچیده‌ست و نیاز به راهنمایی داره که آقای فروشنده با این که دید هنسفری توی گوشمه، دو دفعه اومد بدیهیات رو برام توضیح داد؟! خب قیمت رو که خودم دارم می‌بینم، کور نیستم! 😐 جدی لیو می د فاک الون!

از دو تا مغازه خرید کردم؛ جفت‌شون قیمتی رو حساب کردن که با قیمت نوشته شده توی ویترین فرق داشت. شکایتی هم نمیشه کرد چون که قیمت دلار.

هر بار که فصل عوض میشه، تا یه مدت چالش دارم تا بفهمم که چه لباسی مناسب چه دماییه. برای مثال الان خیلی سردمه 😭

+ حین نوشتن این پست دستم خورد و گوشیم ریستارت شد؛ دیدم بلاگیکس متنم رو ذخیره نگه داشته! جدی ازش انتظار نمی‌رفت! :))

+ اومدم کافه تا به کامنت‌ها جواب بدم و این پست رو بنویسم.

⚠️ هشدار فوری ⚠️

عزیزان! ارتش اسراییل هشدار داده که مردم ایران تا ساعت ۲۱ امشب از خطوط راه آهن فاصله بگیرن و به هیچ عنوان از قطار استفاده نکنن.

بعضیا میگن منظورش از قطار می‌تونه مترو هم باشه؛ واژه‌ی train توی زبان انگلیسی هم برای قطار استفاده میشه و هم مترو.

لطفا توی خونه‌هاتون بمونید و از خطوط راه آهن دوری کنید.

💚🥺 Stay safe

عصر حجر همینجاست

چند شب پیش داشتم با آقای الف صحبت می‌کردم. از رفتن آخوند ناامید بود و نگران قطعی برق. داشت می‌گفت حاضره تا آخر عمرش با آخوند زندگی کنه ولی برق قطع نشه! و یکی دو بار تاکید کرد «من بدون کولر نمی‌تونم و تو نمی‌دونی که چقدر پنیک کرده‌م!» آقای الف خیلی گرماییه. بهار و تابستون که میاد اینجا، خونه لیترالی یخچال میشه چون کولر یکسره روشنه! خودشم شب‌ها مستقیم زیر کولر می‌خوابه و هیچیش نمیشه! 😭 حالا من اگه یه چسه باد بهم بخوره سریع سردرد، دلدرد، گلودرد، اسهال؛ کلا سیستمم می‌ریزه به هم! :)))) جدی توی روابطم همیشه از لحاظ دما با پارتنرم به مشکل برخورده‌م. من همیشه سردمه! :))
در ادامه‌ی حرفاش گفت «دود! اگه برق قطع بشه دیگه آب نداریم! نمی‌تونیم بریم حموم و لیترالی کون‌مونم نمی‌تونیم بشوریم!» بهش گفتم «اتفاقا معلومه که پنیک کردی! وقتی میگی حاضری تا آخر عمرت با آخوند زندگی کنی اما برق داشته باشی مشخصه که پنیک کردی! اما نگران نباش! برق که قطع شد برنامه‌مون روستاست! می‌ریم توی طویله‌های مردم کار می‌کنیم و اونا در ازاش می‌تونن بهمون غذا بدن!» اونم خیلی جدی داشت واسم توضیح می‌داد که الان مردم دیگه مثل سابق دام و طویله ندارن! 😂

+ واقعا هشتگ زندگی جوان ایرانی! این ایده‌های هزار و نهصد و پنجاهی چیه میاد توی ذهنم؟!

+ یه عده خیلی کون‌شون کج شده بود که ترامپ گفته «طوری می‌زنیم که ایران به عصر حجر برگرده!» و طبق معمول شروع کردن به توضیح راجع به اینکه «ما از خَرسال‌ها پیش تمدن داریم و از قدیم کون‌مون رو می‌شستیم!» در صورتی که ترامپ به وضوح منظورش امکانات مدرن مثل برق، لوله‌کشی آب، تلفن، اینترنت و غیره بود. بعدشم، به عنوان آدمایی که یه ماهه اینترنت ندارید، ازدواج دختربچه‌ی ۹ ساله توی کشورتون قانونیه، مرد خیلی راحت سر زنش رو می‌بُره و میاره توی خیابون، پدر خیلی راحت سر دخترش رو می‌بره، مرد به زنش که بازیکن تیم ملیه اجازه‌ی خروج از کشور نمیده، تا همین سال ۹۸ زن‌ها اجازه‌ی حضور در ورزشگاه‌ها رو نداشتن و به عنوان مردمی که توی قانون اساسی‌شون حجاب اجباریه خیلی بیش از حد بهتون برخورده! :)) ما الردی توی عصر حجر هستیم عزیزان! ما ۴۷ ساله که توی عصر حجریم. به قول نیکی میناژ:

!You just became defensive because you're insecure

صدای من رو از سال ۲۰۲۶ و عصر تکنولوژی می‌شنوید!

من آدمیم که هیچوقت حوصله‌م سر نمیره. از بدو تولدم مامان بابام شاغل بودن و همیشه توی خونه تنها بودم. از همون بچگی یاد گرفتم که خودم رو توی خونه مشغول کنم. توی دوران قطعی اینترنتم حوصله‌م سر نمیره؛ به خصوص که الان بزرگ شدم و هزار تا کار دارم برای انجام دادن. اما راستش دیگه وبلاگ بهم دوپامین نمیده. دلم توییتر رو می‌خواد که اخبار روز رو بخونم و به جوک‌های ملت بخندم. دلم اینستا رو می‌خواد که عکسام رو ادیت کنم و توش پست کنم. دلم چنلم رو می‌خواد که توش از استایل روزم ویدیو مسیج بذارم. دلم تیک‌تاک رو می‌خواد که برم ببینم زندگی بقیه‌ی مردم دنیا چه جوری می‌گذره. دلم پینترست رو می‌خواد تا برای لاک زدن و لباس دوختن ازش ایده بگیرم. دلم یوتوب رو می‌خواد که برم ویدیوی ریکشن یوتوبرهای مورد علاقه‌م به آلبوم جدید هری رو تماشا کنم. دلم کست باکس رو می‌خواد که بقیه‌ی پادکست رواق رو گوش بدم.

وبلاگ خیلی ایرانی و تک بعدیه. آدما توش خیلی محتاط حرف می‌زنن؛ که خب حق هم دارن. خیلیا اسم و عکس ندارن روی اکانت‌شون؛ اینطوری سخت‌تر میشه باهاشون ارتباط گرفت. محتوامون به اتفاقات داخل کشور خلاصه شده. اینجا راجع به هر چیزی نمی‌تونی بنویسی و هر محتوایی رو نمی‌تونی به اشتراک بذاری. اونقدری که باید روی محتوایی که می‌بینی کنترل نداری و یهو پست عرزشیا جلوی چشمت ظاهر میشه. تنها شباهتش با سوشال مدیا پسرهای فاقد اعتماد به نفسه که میان بهت پیام میدن «سلام خوبی.»