خیالپرداز

بچه‌ها جدی مرسی که هستید و می‌نویسید. تحمل این شرایط بدون شما و وبلاگ‌تون واقعا دست کمی از شکنجه نمی‌داشت. این که جمع شدیم و یه کامیونیتی تشکیل دادیم، بهمون کمک می‌کنه تا راحت‌تر از این روزای سیاه و سرد عبور کنیم. دیدن پست‌ها و کامنت‌هاتون مثل دیدن یه نور زرد توی دل یه جنگل تاریکه. به خودمون افتخار می‌کنم که حتی توی چنین روزایی یه سرپناه پیدا کردیم تا کنار هم باشیم ♥ هیچ کسکشی نمی‌تونه ما رو از هم جدا کنه.